Vol enthousiasme schreef hij: ‘Ik had buiten in een boomgaard gewerkt aan een doek, een omgeploegd stuk land in lila, een rieten omheining, twee roze perzikbomen tegen een stralende hemel in blauw en wit, waarschijnlijk het beste landschap dat ik heb gemaakt.’

Toen Van Gogh thuiskwam, trof hij het overlijdensbericht aan van zijn aangetrouwde neef en voormalige leermeester Anton Mauve (1838–1888), een van de bekendste Nederlandse schilders van zijn tijd. Diezelfde dag besloot hij het eerste schilderij aan Mauve op te dragen als een persoonlijk eerbetoon. De versie die u hier ziet, schilderde hij later opnieuw om naar zijn broer Theo te sturen. Zo werd Souvenir de Mauve niet alleen een herinnering aan een kunstenaar die een belangrijke rol speelde in Van Goghs ontwikkeling.